Czy QGIS podbija świat?

Od kilku dni w mediach społecznościowych krąży poniższa mapa, którą stworzył jeden z użytkowników Reddita 

Przedstawia ona porównanie zainteresowania hasłami QGIS i ArcGIS w 2015 i 2025 roku w wyszukiwarce Google. Narzędzie Google Trends jest ogólnodostępne i super proste w obsłudze, więc każdy może te dane zweryfikować (ja poświęciłem na to kilkanaście minut)

Mam do tych danych ambiwalentny stosunek.

➡️ „Zalew zielonego” w 2025 roku sugeruje, jakoby QGIS wziął pół świata szturmem, jednak analizując dane na wykresie widać, że QGIS nadal jest mniej popularny (choć różnica się zmniejsza), a obydwa hasła są w trendzie wznoszącym.

➡️ Porównywanie QGIS i ArcGIS to jak porównywanie jabłek z gruszkami. QGIS to desktop (z raczkującym ekosystemem aplikacji typu: QGIS Server, QField itp). ArcGIS to środowisko, gdzie oprogramowanie desktopowe itp (np. ArcGIS Pro) to malejąca część całości Systemu.

Uważam, że w segmencie samego oprogramowania desktop, biorąc pod uwagę cenę, użyteczność, możliwości kastomizacji, QGIS nie ma sobie równych.

Jednakże bardziej systemowe podejście, gdzie liczy się czas wdrożenia, bezpieczeństwo, centralne administrowanie systemem (w tym np. SSO), integracje z innymi systemami, ograniczenie dedykowanego oprogramowania do minimum, to jest… inna liga.

I w tej lidze gra Usemaps – platforma nowej generacji do zarządzania danymi na mapach.
W opisywanym wyżej przykładzie Usemaps staje się bezpiecznym, skalowalnym, „wygrzanym”, centralnym elementem Systemu, który odpowiada za przechowywanie danych, uwierzytelnianie użytkowników i sterowanie całym układem do którego można podpiąć się za pomocą QGIS (wkrótce też ArcGIS Pro!) lub pracować przez przeglądarkę i aplikację mobilną.